Nýr leikur
28. maí 2008 klukkan 01:42
Ég sem hélt að strákar ættu nógu erfitt með að hitta ofan í skálina þegar þeir miða beint... eða á þetta kannski eftir að þjálfa þá í að hitta 
Egyptaland!!
15. mars 2008 klukkan 12:30
Jæja þar sem ég ætti nú að vera að læra núna að þá fannst mér þetta tilvalinn tími til að henda in bloggi 
verð líka að fara að blogga um egyptalands ferðina mína áður en ég gleymi helmingnum af henni eða nenni ekki að blogga um hana af því að það er liðin svo langur tími síðan ég fór... það kemur stundum fyrir.
Allavegna við fórum af stað með rútu klukkan 5 að morgni til Helsinki (morgunfúll einhver?) og flugum þaðan til parísar og svo til egyptalands. Var frekar fúl að þurfa að húka á flugvellinum í París án þess að geta farið út og séð borgina en ég gerðist svo heppin að sjá bæði sigurbogan og effelturninn út um gluggan á flugvélinni
Við komum ekki til Cairo fyrr en að verða 11 eða svo og þar sem þetta er á sama tímabelti og finnland þá hefðum við verið að ferðast frá 5 að morgni og þangað til þá (var ég búin að minnast á morgunhressleikann minn?) Þar tók á móti okkur maður sem fór með okkur í gegnum vísa tékkið og dömpaði okkur yfir á næsta aðila sem fór með okkur upp í bíl sem beið eftir okkur og þeir keyrðu okkur svo á hótelið okkar. Ég ætla að nefna það að á öllum þessum tíma höfðum við varla fengið að snerta vegabréfin okkar aftur eftir vísa tékkið og vorum við bæði farin að halda að við yrðum bara látin hverfa og ekkert myndi heyrast frá okkur framar
En þegar við komum á hótelið vorum við tékkuð inn, fórum á fund með eiganda leiðsögufyrirtækisins sem við keyptum ferðina af og fengum að vita allt um ferðina og svona áður en við fórum að sofa verðskulduðum svefni þar sem að það tók frekar langan tíma að komast af flugvellinum á hótelið vegna umferðarinnar í Cairo sem er vægast sagt skuggaleg. Vegirnir eru fínir, svona 2 eða 3 akgreinar eins og er venja og ljós hér og þar og svona... en þar sem að Cairo er yfirfull af fólki á bílum er ekki mikið pláss á götunum og fólk keyrir bara þar sem er pláss og þangað sem það vill þó svo að það sé grænt eða rautt ljós eða hvað og er nær endalaust flautað og troðist og inn í þetta allt saman blandast svo fótgangandi fólk, hestakerrur og jafnvel Asnar (dýrið ekki persónuleikinn). Og ég sem hélt að umferðin í Reykjavík væri slæm á háanna tíma.
Á öðrum degi fórum við og skoðuðum Píramíddana og sfinxinn og tókum svo æðislegustu lestarferð dauðans yfir nóttina til Aswan. Við hugsuðum nefnilega með okkur að við þyrftum ekkert að fara með svefnvagni við værum nú ung og liðug og svona og gætum alveg bara sofið í sætunum eða eitthvað á leiðinni, mín líka svaka ánægð þar sem að þetta var á fyrsta farrými og sá fyrir sér svona munað eins og sagaclass eða eitthvað.. nei nei annað kom í ljós. Sætin voru 6 í klefanum, öll álíka þægileg ef ekki verri heldur en flugsæti á almennu farrými og öll upp við vegg svo að við náðum ekki að halla þeim aftur (komumst ekki að því fyrr en í seinni lestarferðinni að það væri hægt með því að tosa botninn út) í klefanum okkar voru 2 keðjureykingarmenn sem töluðu litla sem enga ensku en vildu samt tala við okkur nær alla leið, ég að vísu hunsaði þá meiripart leiðar og reyndi bara að sofna með tónlistarspilarann minn í eyrunum, og lestin okkar bilaði um miðja nótt svo að 12 tíma lestarferð breyttist í 17 tíma
Þegar við komum loksins til Aswan tékkuðum við inn á skipið sem við silgdum með í um 3 daga niður Níl og fórum svo um kvöldið á markaðinn. Við áttum fyrst að fara í skoðunarferð og fá svo daginn eftir frjálsan en vegna lestarbilunarinnar var því frestað þangað til daginn eftir svo við notuðum tækifærið þarna um kvöldið til að skoða okkur um. Tek það fram að markaðarnir þarna voru algjör martröð þar sem að túristar eru ekki látnir í friði og það eru að minsta kosti 5 sölumenn utan í andlitinu á þér öllum stundum að reyna að troða upp á þig hinum ýmsa varningi og það er enganveginn hægt að skoða eitthvað í rólegheitum sem endaði eiginlega með því að við enduðum alltaf á því, þegar við fórum á markaði, að ganga bara hratt í gegn og reyna að horfa ekki á neina búð eða sölumann hristandi hausinn og næstum því æpa "Nei láttu mig í friði" á þá.
Á þriðja degi vöknuðum við klukkan 3 að nóttu til að fara með bílalest til Abu simbel sem var æðislegt hof, vel þess virði að vera morgunn fúll á leiðinni.. og seinna um daginn fórum við svo og skoðuðum einhverja stíflu á Níl og annað hof.
Á fjórða eða fimmta degi (hérna er minnið mitt farið að verða leiðinlegt) fórum við til Luxor og stoppuðum 2 á leiðinni til að skoða tvö önnur hof. Þegar við komum til Luxor fórum við bara beint upp á hótel og vorum þar það sem eftir er dags þar sem að Anthony var komin með, að öllum líkindum, matareytrun á þessum tímapunkti.
Ég man ekki hvernig þessu var háttað í Luxor almennilega annað en það að við sáum fleiri hof ásamt því að fara einn dag og skoða Valey of kings og Valey of queens þar sem að grafhýsi kónga og drottninga eru. Það var virkilega flott af því að sólin hefur ekkert komist þangað inn og hefur því málningin á veggjunum nær ekkert dofnað.
Við fórum á 7 eða 8 degi með sömu lest frá Luxor til Cairo en sú ferð var helmingi betri þar sem að hún var styttri, við vorum í klefa með 4 öðrum enskumælandi túristum sem reyktu ekki og við kunnum að halla sætunum okkar í þetta skiptið. Seinasta daginn í Cairo notuðum við svo til að fara á safn um Egyptaland ásamt einhverju einu öðru sem ég man ekki hvað var..
og svo annan markað þar sem við reyndum að kaupa mynjagripi.
Þennan dag fékk ég matareytrun og átti ég bestu first impression ever þetta kvöld þegar við fórum og hittum strák sem að Anthony hafði hitt í gegnum netið og átti heima þarna. Við vorum ekki fyrr búin að segja halló og gaman að sjá þig þegar ég ældi næstum yfir skónna á honum, stelpunni sem var með honum og Anthony og átti ég versta kvöld lífs míns eftir það þar sem að ég hætti ekki að æla eða kúgast allt kvöldið og alveg fram yfir hálft fyrra flugið okkar aftur til parísar. Ég get sagt með 100% vissu að það að ferðast með þó nokkurn farangur, 2 flug og rútuferð þegar maður er með 0% orku og getur varla borðað, sofið og þarf stanslaust að kúgast er ekki skemtilegt! ég myndi fyrr búa á Stansted flugvelli á heilt ár en að gera það aftur.
Annars er ég bara heima á Íslandi í augnablikinu og verð hér fram í apríl vegna skóla... hef ekki neitt annað að frétta svo ég verð víst að pilla mér að fara að læra núna
verð líka að fara að blogga um egyptalands ferðina mína áður en ég gleymi helmingnum af henni eða nenni ekki að blogga um hana af því að það er liðin svo langur tími síðan ég fór... það kemur stundum fyrir.Allavegna við fórum af stað með rútu klukkan 5 að morgni til Helsinki (morgunfúll einhver?) og flugum þaðan til parísar og svo til egyptalands. Var frekar fúl að þurfa að húka á flugvellinum í París án þess að geta farið út og séð borgina en ég gerðist svo heppin að sjá bæði sigurbogan og effelturninn út um gluggan á flugvélinni
Við komum ekki til Cairo fyrr en að verða 11 eða svo og þar sem þetta er á sama tímabelti og finnland þá hefðum við verið að ferðast frá 5 að morgni og þangað til þá (var ég búin að minnast á morgunhressleikann minn?) Þar tók á móti okkur maður sem fór með okkur í gegnum vísa tékkið og dömpaði okkur yfir á næsta aðila sem fór með okkur upp í bíl sem beið eftir okkur og þeir keyrðu okkur svo á hótelið okkar. Ég ætla að nefna það að á öllum þessum tíma höfðum við varla fengið að snerta vegabréfin okkar aftur eftir vísa tékkið og vorum við bæði farin að halda að við yrðum bara látin hverfa og ekkert myndi heyrast frá okkur framar
En þegar við komum á hótelið vorum við tékkuð inn, fórum á fund með eiganda leiðsögufyrirtækisins sem við keyptum ferðina af og fengum að vita allt um ferðina og svona áður en við fórum að sofa verðskulduðum svefni þar sem að það tók frekar langan tíma að komast af flugvellinum á hótelið vegna umferðarinnar í Cairo sem er vægast sagt skuggaleg. Vegirnir eru fínir, svona 2 eða 3 akgreinar eins og er venja og ljós hér og þar og svona... en þar sem að Cairo er yfirfull af fólki á bílum er ekki mikið pláss á götunum og fólk keyrir bara þar sem er pláss og þangað sem það vill þó svo að það sé grænt eða rautt ljós eða hvað og er nær endalaust flautað og troðist og inn í þetta allt saman blandast svo fótgangandi fólk, hestakerrur og jafnvel Asnar (dýrið ekki persónuleikinn). Og ég sem hélt að umferðin í Reykjavík væri slæm á háanna tíma.
Á öðrum degi fórum við og skoðuðum Píramíddana og sfinxinn og tókum svo æðislegustu lestarferð dauðans yfir nóttina til Aswan. Við hugsuðum nefnilega með okkur að við þyrftum ekkert að fara með svefnvagni við værum nú ung og liðug og svona og gætum alveg bara sofið í sætunum eða eitthvað á leiðinni, mín líka svaka ánægð þar sem að þetta var á fyrsta farrými og sá fyrir sér svona munað eins og sagaclass eða eitthvað.. nei nei annað kom í ljós. Sætin voru 6 í klefanum, öll álíka þægileg ef ekki verri heldur en flugsæti á almennu farrými og öll upp við vegg svo að við náðum ekki að halla þeim aftur (komumst ekki að því fyrr en í seinni lestarferðinni að það væri hægt með því að tosa botninn út) í klefanum okkar voru 2 keðjureykingarmenn sem töluðu litla sem enga ensku en vildu samt tala við okkur nær alla leið, ég að vísu hunsaði þá meiripart leiðar og reyndi bara að sofna með tónlistarspilarann minn í eyrunum, og lestin okkar bilaði um miðja nótt svo að 12 tíma lestarferð breyttist í 17 tíma
Þegar við komum loksins til Aswan tékkuðum við inn á skipið sem við silgdum með í um 3 daga niður Níl og fórum svo um kvöldið á markaðinn. Við áttum fyrst að fara í skoðunarferð og fá svo daginn eftir frjálsan en vegna lestarbilunarinnar var því frestað þangað til daginn eftir svo við notuðum tækifærið þarna um kvöldið til að skoða okkur um. Tek það fram að markaðarnir þarna voru algjör martröð þar sem að túristar eru ekki látnir í friði og það eru að minsta kosti 5 sölumenn utan í andlitinu á þér öllum stundum að reyna að troða upp á þig hinum ýmsa varningi og það er enganveginn hægt að skoða eitthvað í rólegheitum sem endaði eiginlega með því að við enduðum alltaf á því, þegar við fórum á markaði, að ganga bara hratt í gegn og reyna að horfa ekki á neina búð eða sölumann hristandi hausinn og næstum því æpa "Nei láttu mig í friði" á þá.
Á þriðja degi vöknuðum við klukkan 3 að nóttu til að fara með bílalest til Abu simbel sem var æðislegt hof, vel þess virði að vera morgunn fúll á leiðinni.. og seinna um daginn fórum við svo og skoðuðum einhverja stíflu á Níl og annað hof.
Á fjórða eða fimmta degi (hérna er minnið mitt farið að verða leiðinlegt) fórum við til Luxor og stoppuðum 2 á leiðinni til að skoða tvö önnur hof. Þegar við komum til Luxor fórum við bara beint upp á hótel og vorum þar það sem eftir er dags þar sem að Anthony var komin með, að öllum líkindum, matareytrun á þessum tímapunkti.
Ég man ekki hvernig þessu var háttað í Luxor almennilega annað en það að við sáum fleiri hof ásamt því að fara einn dag og skoða Valey of kings og Valey of queens þar sem að grafhýsi kónga og drottninga eru. Það var virkilega flott af því að sólin hefur ekkert komist þangað inn og hefur því málningin á veggjunum nær ekkert dofnað.
Við fórum á 7 eða 8 degi með sömu lest frá Luxor til Cairo en sú ferð var helmingi betri þar sem að hún var styttri, við vorum í klefa með 4 öðrum enskumælandi túristum sem reyktu ekki og við kunnum að halla sætunum okkar í þetta skiptið. Seinasta daginn í Cairo notuðum við svo til að fara á safn um Egyptaland ásamt einhverju einu öðru sem ég man ekki hvað var..
og svo annan markað þar sem við reyndum að kaupa mynjagripi. Þennan dag fékk ég matareytrun og átti ég bestu first impression ever þetta kvöld þegar við fórum og hittum strák sem að Anthony hafði hitt í gegnum netið og átti heima þarna. Við vorum ekki fyrr búin að segja halló og gaman að sjá þig þegar ég ældi næstum yfir skónna á honum, stelpunni sem var með honum og Anthony og átti ég versta kvöld lífs míns eftir það þar sem að ég hætti ekki að æla eða kúgast allt kvöldið og alveg fram yfir hálft fyrra flugið okkar aftur til parísar. Ég get sagt með 100% vissu að það að ferðast með þó nokkurn farangur, 2 flug og rútuferð þegar maður er með 0% orku og getur varla borðað, sofið og þarf stanslaust að kúgast er ekki skemtilegt! ég myndi fyrr búa á Stansted flugvelli á heilt ár en að gera það aftur.
Annars er ég bara heima á Íslandi í augnablikinu og verð hér fram í apríl vegna skóla... hef ekki neitt annað að frétta svo ég verð víst að pilla mér að fara að læra núna
Góðir dagar
10. febrúar 2008 klukkan 19:47
Já ég hef skemmt mér nokkuð vel undanfarna daga. Á föstudaginn fórum við með nokkrum vinum okkar að renna okkur á snjóþotum öll yfir tvítugu en það var sko heljarinnar gaman. Í gær bakaði ég bollur fyrir bolludaginn sem er löngu búin. Ég brendi nú ekki niður allan miðbæinn en þó svo að baksturinn hafi gengið alveg ágætlega þá verð ég nú að viðurkenna að ég hlít að hafa gert eitthvað vitlaust 
gerdeigs bollurnar sem ég bakaði voru allar flatar og ég verð nú að viðurkenna að þær voru ekkert æðislegar á bragðið... veit ekki hvort að það var bara mér sem fanst það þar sem að Anthony og vinir okkar voru ekkert að kvarta en hver veit hvort að þeim hafi fundist þær góðar eða hvort þau vildu bara ekki vera ókurteis.
Mér fanst hinsvegar frekar gaman að baka svo hver veit nema ég geri meira af því í framtíðinni... verðum bara að vona að það gangi betur næst ef ég baka meira.
Í dag kom vinur Anthony's í heimsókn með littlu stelpuna sína sem mér tókst að spilla all svakalega með súkkulaði og flögum og var sú stutta ekkert á því að fara heim, harðneitaði að láta klæða sig nema ég gerði það og þá var sko ekkert hvartað fyrr en ég var búin að klæða hana í allan útigallan og pabbi ætlaði að taka hana heim.
Eftir það fórum við Anthony með bollurnar mínar heim til finnsku vinanna okkar og við átum bollur og annað og spiluðum svo frekar skemmtilegt spil.
Jæja tel þetta nóg í bili.. á morgun þarf ég að fara á heilsugæsluna og spyrjast fyrir um bólusetningu á lifrabólgu A áður en ég fer til Egyptalands.. gaman gaman.
öll yfir tvítugu en það var sko heljarinnar gaman. Í gær bakaði ég bollur fyrir bolludaginn sem er löngu búin. Ég brendi nú ekki niður allan miðbæinn en þó svo að baksturinn hafi gengið alveg ágætlega þá verð ég nú að viðurkenna að ég hlít að hafa gert eitthvað vitlaust gerdeigs bollurnar sem ég bakaði voru allar flatar og ég verð nú að viðurkenna að þær voru ekkert æðislegar á bragðið... veit ekki hvort að það var bara mér sem fanst það þar sem að Anthony og vinir okkar voru ekkert að kvarta en hver veit hvort að þeim hafi fundist þær góðar eða hvort þau vildu bara ekki vera ókurteis. Mér fanst hinsvegar frekar gaman að baka svo hver veit nema ég geri meira af því í framtíðinni... verðum bara að vona að það gangi betur næst ef ég baka meira.
Í dag kom vinur Anthony's í heimsókn með littlu stelpuna sína sem mér tókst að spilla all svakalega með súkkulaði og flögum og var sú stutta ekkert á því að fara heim, harðneitaði að láta klæða sig nema ég gerði það og þá var sko ekkert hvartað fyrr en ég var búin að klæða hana í allan útigallan og pabbi ætlaði að taka hana heim.
Eftir það fórum við Anthony með bollurnar mínar heim til finnsku vinanna okkar og við átum bollur og annað og spiluðum svo frekar skemmtilegt spil.
Jæja tel þetta nóg í bili.. á morgun þarf ég að fara á heilsugæsluna og spyrjast fyrir um bólusetningu á lifrabólgu A áður en ég fer til Egyptalands.. gaman gaman.
Júbdídú
05. febrúar 2008 klukkan 16:01
Jæja hér í Finnlandi er ekki bolludagur og þar sem að sumir, það er að segja ég, fóru allt of seint að grenslast fyrir um það hvenar sá heilagi dagur kemur eiginlega upp að þá misstu sumir, það er ég, af honum.. svo það voru engar flengingar né bollur á þessu heimili í gær mér til mikillar mæðu.. það er að segja bollu missirinn ekki flengingarnar
.
En þar sem að móðir mín var svo væn að senda mér svuntu og bollu uppskriftir að þá ætlar mín að vera fyrirmyndarhúsmóðir og baka bollur um helgina.. ef að þið heyrið af svaka bruna þar sem að meiriparturinn af miðbæ Jyvaskyla brann til kaldra kola þá var það ekki ég..
En já ég fékk 2 kassa af nammi, mat, fötum, harðadisknum mínum, efni og nokkrum bókum frá henni múttu minni í gær og ég get sko svarið það að að drösla öllum þessum 12 kílóum heim í frosti með enga vettlinga og að þurfa að leggja kassana frá mér í snjóinn til að hvíla hendurnar var kannski ekkert svakalega góð hugmynd hjá mér.. ég bæði dó í bakinu á leiðinni og hendurnar voru svo dofnar af kulda og styrðleika að ég gat ekki notað þær almennilega í um klukkutíma á eftir en guð blessi manneskjuna sem fann upp lyftur skal ég sko segja.
Ég hafði nú hugsað mér að kaupa tvinna í dag og byrja að sauma en neiiiii Finnar loka búðum klukkan 5 af einhverri ástæðu og þar sem ég var að læra og eitthvað í dag og fór ekki út fyrr en 5, reyknaði með því að það væri opið til 6 eins og er venjulegt heima, þá oru allar efnabúðir lokaðar svo ég fékk ekki tvinna og gat ekki byrjað að sauma.. fer á morgun því þá þarf ég ekki að læra.
anyway hef ekkert meira að segja....
.En þar sem að móðir mín var svo væn að senda mér svuntu og bollu uppskriftir að þá ætlar mín að vera fyrirmyndarhúsmóðir og baka bollur um helgina.. ef að þið heyrið af svaka bruna þar sem að meiriparturinn af miðbæ Jyvaskyla brann til kaldra kola þá var það ekki ég..
En já ég fékk 2 kassa af nammi, mat, fötum, harðadisknum mínum, efni og nokkrum bókum frá henni múttu minni í gær og ég get sko svarið það að að drösla öllum þessum 12 kílóum heim í frosti með enga vettlinga og að þurfa að leggja kassana frá mér í snjóinn til að hvíla hendurnar var kannski ekkert svakalega góð hugmynd hjá mér.. ég bæði dó í bakinu á leiðinni og hendurnar voru svo dofnar af kulda og styrðleika að ég gat ekki notað þær almennilega í um klukkutíma á eftir
en guð blessi manneskjuna sem fann upp lyftur skal ég sko segja.Ég hafði nú hugsað mér að kaupa tvinna í dag og byrja að sauma en neiiiii Finnar loka búðum klukkan 5 af einhverri ástæðu og þar sem ég var að læra og eitthvað í dag og fór ekki út fyrr en 5, reyknaði með því að það væri opið til 6 eins og er venjulegt heima, þá oru allar efnabúðir lokaðar svo ég fékk ekki tvinna og gat ekki byrjað að sauma.. fer á morgun því þá þarf ég ekki að læra.
anyway hef ekkert meira að segja....
Jæja
30. janúar 2008 klukkan 19:35
Það er nú ekki mikið að frétta héðan frá Finnlandi, ég er bara búin að vera að læra og gera heiladauða hluti í tölvunni undanfarna daga.. þess á milli fer ég í búðina, elda eða geri aðra heimilishluti. Hápunkturinn af deginum í dag var þegar ég fór út í búð og keypti klósettbursta.. held að það sé nóg til að segja til um hvernig dagarnir hafa verið undanfarið 
Hlakka frekar til þangað til ég fæ pakkan frá mömmu þar sem hún ætti að vera að senda mér efnið mitt svo ég geti byrjað að sauma bútasaumsteppið mitt. Plús allt nammið sem ég fæ náttúrlega
Hlakka frekar til þangað til ég fæ pakkan frá mömmu þar sem hún ætti að vera að senda mér efnið mitt svo ég geti byrjað að sauma bútasaumsteppið mitt. Plús allt nammið sem ég fæ náttúrlega
Ný Færsla
17. janúar 2008 klukkan 10:09
Ef það var ekki bara hún Kristín vinkona sem rak mig í það að blogga eina ferðina en.. hvar væri þetta blogg án hennar? Allir að segja Takk Kristín.
En já ég er nú loksins komin heim til Jyvaskyla þar sem internetið er ekki að virka og sit ég því á bókasafninu og ætlaði mér nú að reyna að læra eitthvað.. það hefur ekki gerst enþá en hey ég hef nú bara verið hérna í 10 mín svo það er nægur tími eftir.
Flugið var að sjálfsögðu drep leiðinlegt en hótelið sem ég gisti á í Tampere var bara mjög fínt og ég komst heim um hádegi daginn eftir.. ekki klukkan 11 að kvöldi til eins og seinast af því að sumir voru of vitlausir til að fatta það að það var hægt að breyta tímasetningunni á lestarstundatöflunni á netinu og sáu því ekki að lestin gengur allan daginn, 12 tíma bið á lestarstöðinni var það sko!
Allavegna komin heim í faðm kærastans í næstum full innréttaða íbúð af því að vinir okkar eru búnir að lána okkur heilan helling af dóti svo að lífið er bara mjög fínt þessa dagana utan internets leisis en það á að koma nýtt módem á föstudag eða svo.
En já ég er nú loksins komin heim til Jyvaskyla þar sem internetið er ekki að virka og sit ég því á bókasafninu og ætlaði mér nú að reyna að læra eitthvað.. það hefur ekki gerst enþá en hey ég hef nú bara verið hérna í 10 mín svo það er nægur tími eftir.
Flugið var að sjálfsögðu drep leiðinlegt en hótelið sem ég gisti á í Tampere var bara mjög fínt og ég komst heim um hádegi daginn eftir.. ekki klukkan 11 að kvöldi til eins og seinast af því að sumir voru of vitlausir til að fatta það að það var hægt að breyta tímasetningunni á lestarstundatöflunni á netinu og sáu því ekki að lestin gengur allan daginn, 12 tíma bið á lestarstöðinni var það sko!
Allavegna komin heim í faðm kærastans í næstum full innréttaða íbúð af því að vinir okkar eru búnir að lána okkur heilan helling af dóti svo að lífið er bara mjög fínt þessa dagana utan internets leisis en það á að koma nýtt módem á föstudag eða svo.
Ný Talva!!
16. desember 2007 klukkan 01:34
Ó já, Hver er Bestur! Ég!! Ég á splunkunýja, æðislega, frábæra, glæsilega ferðatölvu Allir að beygja sig í lotningu fyrir mér og elskunni minni... eða þið vitið.. bara komenta og óska mér til hamingju eða eitthvað..
Aldrei framar mun ég vera pirruð yfir hægfara tölvu, aldrei framar mun ég verða reið þegar talvan frís út af eingu og aldrei framar mun ég glata gögnum af því að talvan týndi þeim.. það er að segja þar til þessi talva verður nokkra ára gömul og byrjar að bila.. en það er langt í það. Og þú skallt ekki dirfast að koma nálægt tölvunni minni með bjór!! *faðmar tölvuna fast að sér* eða mjólk hvað það varðar.. aumingja Anthony rústaði ferðatölvunni sinni núna í síðustu viku með því að missa mjólk ofan í hana.
Og má ég bara segja guð hvað ég er að fíla þessa inbyggðu netmyndavél.. ég held ég sé bara búin að breytast í allsvakalegan egóista meðað við hvað ég hef tekið margar myndir af mér í dag.
Allir að beygja sig í lotningu fyrir mér og elskunni minni... eða þið vitið.. bara komenta og óska mér til hamingju eða eitthvað..Aldrei framar mun ég vera pirruð yfir hægfara tölvu, aldrei framar mun ég verða reið þegar talvan frís út af eingu og aldrei framar mun ég glata gögnum af því að talvan týndi þeim.. það er að segja þar til þessi talva verður nokkra ára gömul og byrjar að bila.. en það er langt í það. Og þú skallt ekki dirfast að koma nálægt tölvunni minni með bjór!! *faðmar tölvuna fast að sér* eða mjólk hvað það varðar.. aumingja Anthony rústaði ferðatölvunni sinni núna í síðustu viku með því að missa mjólk ofan í hana.
Og má ég bara segja guð hvað ég er að fíla þessa inbyggðu netmyndavél.. ég held ég sé bara búin að breytast í allsvakalegan egóista meðað við hvað ég hef tekið margar myndir af mér í dag.
5 lítið þekktar staðreindir um mig
03. desember 2007 klukkan 08:27
Gahhhh er að pakka og flytja í dag, þarf svo að endurpakka á morgun og koma mér til Íslands dagin þar á eftir með einni lestarferð og 2 flugferðum, á meðan á öllu þessu stendur þarf ég að læra eins og vitleisingur og lesa undir próf. Æði
En hér til gamans eru 5 lítið þekktar staðreindir um mig:
En hér til gamans eru 5 lítið þekktar staðreindir um mig:
- Það er nú ekki lítið þekkt staðreind að ég blístra frekar mikið EN ástæðan fyrir blístrinu er sú að mig langar annað hvort til að syngja eða humma og þar sem ég tel sjálfa mig vera lélegan söngvara þá læt ég mér nægja að blístra þegar fólk heyrir til mín.
- Í hvert skiptið sem ég heyri fólk tala um eða les að fólk er að bursta tennurnar byrja ég ósjálfrátt að kypra varirnar eins og ég sé að fara að bursta tennurnar.
- Ég get lesið ástarsögur og væludót en ég gjörsamlega ÞOLI EKKI þannig kvikmyndir.
- Ólíkt því sem fólk heldur þá verð ég stundum hrædd þegar ég horfi á hryllingmyndir, ég er bara ekkert að flagga því.
- Ég lýg yfirleitt að fólki þegar það spyr hvernig mér líður þegar eitthvað er að einfaldlega vegna þess að mér finst mikið betra að leisa úr mínum málum ein á minn hátt heldur en að hafa áhyggjufulla vini og ættinga andandi ofan í hálsmálið á mér spyrjandi og segjandi aftur og aftur hvort að það sé ekki allt í lagi og að þetta reddast.
Bakþankar
21. nóvember 2007 klukkan 13:25
Þurfti að skrifa þetta fyrir skólan.. fanst þetta eitthvað svo æðislega frábært hjá mér að auðvitað varð ég að deila þessu með ykkur, enda hefðuð þið verið að missa af svo mikklu ef ég gerði það ekki.. Endilega flettið kaldhæðni upp í orðabók ef þið haldið að ég hafi verið að meina eitthvað með þessu.. en allavegna On with the show...
Tapað / Fundið:
Tapað: Glataði einu stk. mynni.
Þeir sem rekast á það eru vinsamlegast
beðnir um að hafa samband við Sigrúnu,
hún saknar þess sárlega og býður góð
fundarlaun.
Hver man ekki þessa gömlu góðu daga
þegar við lögðum allt á mynnið. Símanúmer,
heimilisföng og annað. Einhverjir skrifuðu
þetta hjá sér en aðrir geymdu þetta í stóra
mynnissafninu í hausnum á sér. Áður en ég
fékk farsíma mundi ég símanúmer allra vina
minna utan að, bæði heimasíma og farsíma.
Eftir að ég fékk farsíma fór það fljótlega
að gleymast, enda ekki málið að finna númerið
í mynni símans og hringja. Tæknin fór fljótlega
að verða meiri og með henni fengum við ótal
margar leiðir til að þurfa aldrei að muna neitt
framar. Í tölvunni get ég búið til dagplön,
vefpósturinn minn geymir öll netföng vina og
vandamanna og síminn minn hringir til að mynna
mig á það að í dag ætlaði ég að þvo þvott klukkan
12 og að bróðir minn á afmæli.
Ég glataði mynninu mínu nýlega. Í sumar
keypti ég mér nýjan síma og glataði þar með
nokkrum símanúmerum og öllum afmælisdögum.
Nýlega fékk ég mér svo annað símakort, þar sem
að það gamala virkaði ekki hér úti í Finnlandi,
og þar með glataði ég öllum símanúmerunum mínum.
Ég gat gruflað nokkur upp, þau voru falin
rykfallin og gleymd einhverstaðar í mynnissafninu.
Grafnar ofan í kassa undir öðru dóti, þessum
óþarfa upplýsingum sem ég man af einhverri
óskiljanlegri ástæðu en á aldrei eftir að geta
notað. Mýsnar hafa víst komist í kassana því að
ég gat enganvegin munað nema örfá númer.
Mynnið fór þó endanlega núna um helgina. Talvan
mín er að verða léleg og hefur alls ekki viljað
vinna almennilega með mér undanfarna daga. Núna
um helgina fór hún að frjósa fram og til baka,
upp og niður og út og suður. Eftir að hafa komið
henni í vinnanlegt form komst ég að sorglegri
niðurstöðu. Allar síðurnar sem ég hef vistað í
„favourits“ síðustu 2 árin eða svo voru horfnar.
Þar fóru öll blogg vina og vandamanna, uppskriftir
sem ég var að safna, fjölmargar upplýsingasíður
eins og orðabækur og margt, margt fleira. Hlutir
sem ég notaði daglega en lagði aldrei á mynnið af
því að talvan mundi það fyrir mig.
En það er allt í lagi. Ég á ekki eftir að
muna eftir þessu eftir einhvern tíma.
And it all goes down hill from there...
19. nóvember 2007 klukkan 18:03
Ahem!! jæja ég var komin frekar langt með það að skrifa heilt blogg þegar talvan ákvað að það væri alveg æðisleg hugmynd að endur hlaða síðuna af einhverri ástæðu sem orsakaði það að bloggið hvarf sem gerir það að verkum að ég er frekar pirruð
Nenni ekki að enduskrifa þetta allt í augnablikinu þannig að það kemur líklegast ekki fyrr en á morgun.
Þetta er bara hápunkturinn af deginum!! Talvan mín ákvað að fara í verkfall um helgina og gera allt sem hún gat til að gera mig brjálaða.. það er að segja frjósa í gríð og erg, neita að láta internetið virka og ákveða að frjósa og neita að slökkva á sér almennilega eða rístarta almennilega sem orsakaði það að ég þurfti að slökkva á henni með því að halda takkanum inni. Eftir að þetta hafði endurtekið sig nokkrum sinnum ákvað hún loksins að virka.. Ánægð ég.. alveg þangað til ég kveiki á internetinu og sé að ALLT og ég meina ALLT sem ég hef sett í favourits (og ég hef sko verið að safna í nokkur ár) var horfið!! við erum að tala um það að þetta er eins og einhver hafi þurkað út af harðadisknum þínum, eitt öllum símanúmerunum út úr símanum þínum eða eiðilagt öll mynda albúmin þín. Ég get fúslega viðurkennt það að margt sem ég var með þar var bara rusl og annað en ég var líka með hellinga af síðum þarna sem ég hef ekki hugmynd um hvernig ég á að fá aftur en notaði samt eða vildi eiga, eitthvað af dóti tengt skólanum og fleira. Og ekki nóg með það því að samviskusöm eins og ég er þá hef ég nokkrum sinnum tekið afrit af þessu öllu og vistað á harðadisknum mínum nema að af því að ég er svona samviskusöm þá fór ég í gegnum harðadiskinn minn um daginn og EIDDI ÞEIM! af því að mér fanst það vera rusl.
Í dag fór ég í búðina og þar sem við áttum helling af dóti sem ég vissi um þá var ég ekkert að skoða ískápinn neitt sérstaklega áður en ég fór.. Það var ekki fyrr en ég kom heim og ætlaði að fá mér eitthvað að éta að ég komst að því að
Osturinn sem ég hef verið að éta síðustu daga var byrjaður að meigla!
skinkan rann út fyrir 5 dögum
gúrkan var rotnuð í kássu
kálið var ónýtt
Og við áttum EKKERT til að setja ofan á brauð og ekkert annað til að borða en kex... og hvað gera menn þá, þeir borða samlokur með tómatsósu.. nammi!! og ég þarf að fara í búðina aftur á morgun.
En allavegna á morgun kemur vonandi skemmtilegra blogg um síðustu viku þegar ég var í Helsinki, Það var aðalega gaman en ég lenti þó í pirringi þar líka.. en meira um það síðar.
sem orsakaði það að bloggið hvarf sem gerir það að verkum að ég er frekar pirruðNenni ekki að enduskrifa þetta allt í augnablikinu þannig að það kemur líklegast ekki fyrr en á morgun.
Þetta er bara hápunkturinn af deginum!! Talvan mín ákvað að fara í verkfall um helgina og gera allt sem hún gat til að gera mig brjálaða.. það er að segja frjósa í gríð og erg, neita að láta internetið virka og ákveða að frjósa og neita að slökkva á sér almennilega eða rístarta almennilega sem orsakaði það að ég þurfti að slökkva á henni með því að halda takkanum inni. Eftir að þetta hafði endurtekið sig nokkrum sinnum ákvað hún loksins að virka.. Ánægð ég.. alveg þangað til ég kveiki á internetinu og sé að ALLT og ég meina ALLT sem ég hef sett í favourits (og ég hef sko verið að safna í nokkur ár) var horfið!! við erum að tala um það að þetta er eins og einhver hafi þurkað út af harðadisknum þínum, eitt öllum símanúmerunum út úr símanum þínum eða eiðilagt öll mynda albúmin þín. Ég get fúslega viðurkennt það að margt sem ég var með þar var bara rusl og annað en ég var líka með hellinga af síðum þarna sem ég hef ekki hugmynd um hvernig ég á að fá aftur en notaði samt eða vildi eiga, eitthvað af dóti tengt skólanum og fleira. Og ekki nóg með það því að samviskusöm eins og ég er þá hef ég nokkrum sinnum tekið afrit af þessu öllu og vistað á harðadisknum mínum nema að af því að ég er svona samviskusöm þá fór ég í gegnum harðadiskinn minn um daginn og EIDDI ÞEIM! af því að mér fanst það vera rusl.
Í dag fór ég í búðina og þar sem við áttum helling af dóti sem ég vissi um þá var ég ekkert að skoða ískápinn neitt sérstaklega áður en ég fór.. Það var ekki fyrr en ég kom heim og ætlaði að fá mér eitthvað að éta að ég komst að því að
Osturinn sem ég hef verið að éta síðustu daga var byrjaður að meigla!skinkan rann út fyrir 5 dögumgúrkan var rotnuð í kássukálið var ónýttOg við áttum EKKERT til að setja ofan á brauð og ekkert annað til að borða en kex... og hvað gera menn þá, þeir borða samlokur með tómatsósu.. nammi!! og ég þarf að fara í búðina aftur á morgun.En allavegna á morgun kemur vonandi skemmtilegra blogg um síðustu viku þegar ég var í Helsinki, Það var aðalega gaman en ég lenti þó í pirringi þar líka.. en meira um það síðar.
